chookbookathe

 *ಕಾಡಿನಲ್ಲೊಂದು ಮನೆ. ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಹುಡುಗ. ಹೆಸರು ಬೊಮ್ಮಯ.  -ಅಜ್ಜೀ ಅಜ್ಜೀ ನಾನು ಕಟ್ಟಿಗೆ ತರಲು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. -ಮಗಾ ನೀನು ಹೋದ‌ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಹಸಿವೆಯಾದರೆ ನಾನು ಕಾಯಲೇ?   -ಕಾಯಬೇಡ ಊಟ ಮಾಡಿಬಿಡು. -ಊಟವಾದ ಮೇಲೆ ನಿದ್ದೆ ಬಂದರೆ? -ನಿದ್ದೆ ಬಂದರೆ ಚಾಪೆಹಾಸಿ ಮಲಗು. -ಚಳಿಯಾದರೆ.. -ಅಯ್ಯೋ ಮುದುಕಿ, ಚಳಿಯಾದರೆ ಕಂಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಮುದ್ದೆಯಾಗಿ ಮುರುಟಿಕೊಂಡು ಮಲಗು! ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. *ಬೊಮ್ಮಯ ಹೆಗಲಲ್ಲಿ ಕೊಡಲಿ ಹೊತ್ತು ಹೊರಟ. ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಣಮರ ಕಾಣಿಸಿತು. -ಆಹಾ, ದೇವರ ದಯೆ. ಈ ಮರ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಸಾಕು. ಈಗಲೇ ಉರುಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. -ಚಕ್ ಚಕ್ ಚಕ್.. *ಆಗ.. -ಕೀಂ ಕೀಂ..(ಹಕ್ಕಿ) ಅಯ್ಯೋ ಮಾರಾಯನೇ, ಈ ಮರ ಕಡಿಯಬೇಡ. ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗೂಡಿದೆ. -ಯಾರಮ್ಮ‌ ನೀನು? ಬದಿಗೆ ಸರಿ. ಮರ ನಿನ್ನ ತಲೆಗೆ ಬಿದ್ದೀತು. -ಅಯ್ಯೋ ಅಣ್ಣಾ ಈ ಮರದ ಗೂಡಲ್ಲಿ   ನಿನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಕಣ್ಣುಬಿಟ್ಟ ನನ್ನ ಎರಡು ಪುಟ್ಟ ಮರಿಗಳಿವೆ. -ಹೌದಾ, ಅವಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ಈಚೆ ಬರಲು ಹೇಳು. ಮರ ಬೀಳುವಾಗ ಮನೆಯೂ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಅಂತ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. -ಅಣ್ಣಾ. ಅವು ಪುಟ್ಟ‌ಮರಿಗಳು. ಎದ್ದು ಬರಲು ಅವು ಹಾರಲು ಕಲಿತಿಲ್ಲ. -ಓ  ಮುದ್ದು ಪೆದ್ದ ಹಕ್ಕಿಯೇ, ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ತನ್ನಿಂತಾನೇ ಈಜಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಮರ ಬಿದ್ದಾಗ ತನ್ನಿಂತಾನೇ ಹಾರಲು ಕಲಿಯುತ್ತಾವೆ ಬಿಡು. -ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ, ಹಾರಲು ಅವ...

ಗೀಜಗಣ್ಣನಿಗೆ ಊರು ತುಂಬಾ ಗೆಳೆಯರು.   ಅವನ‌ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಅವನೆಂದರೆ ಪ್ರಾಣ. ಆದರೂ ಗೀಜಗಣ್ಣ ಬೇಸರಗೊಂಡಿದ್ದ. ಕಾರಣ ಅವನ ಗೆಳತಿಯರು ಅವನನ್ನು ಅಷ್ಟೊಂದು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಗೆಳತಿಯೂ,  "ಓ ಗೀಜಗ ನೀನಂದ್ರೆ ನನಗಿಷ್ಟ" ಅನ್ನುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಗೀಜಗನಿಗೆ ಚಂದದ ಮನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಒಂದು ಹಳೆಯ ಮುರುಕು ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ. ಅದು ಅವನ ಅಜ್ಜನೋ ಪಿಜ್ಜನೋ ಕಟ್ಟಿದ ಮನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹತ್ತು ವರುಷದ ಹಿಂದೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಹಳೆಯದಾದ ಮನೆ. ಅದು ಮಳೆ ಬಂದರೆ ಸೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಳಿಗೆ ಅದರ ಗೋಡೆಗಳು ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಲಗಲು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಜಾಗವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಬೇಸರಗೊಂಡಿದ್ದ. ಅವನ ಚಪ್ಪೆಮುಖ ನೋಡಿದ ಅವನ ಗೆಳೆಯರು ಅವನಿಗೆ ಆ ಮನೆಯನ್ನು ತುಸು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟರು. ತೂತಾದ ಮಾಡು ಮತ್ತು ಗೋಡೆಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಒಣ ಎಲೆ ತಂದು ಮುಚ್ಚಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಗದ್ದೆಯಿಂದ ನಯವಾದ ಒಂದಷ್ಟು  ಆವೆಮಣ್ಣನ್ನು ಹೊತ್ತುತಂದು ತೇಪೆಹಾಕಿದರು. ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ಗೆಳೆಯರು  ಬಣ್ಣ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು. ಮರುದಿನ ಅವನು ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಜಂಭದಿಂದ ಮನೆ ತೋರಿಸಿದ. ಆದರೆ ಗೆಳತಿಯರಿಗೆ ಆ ಮನೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. "ಈ ಮನೆ ಅದೇ ಹಳೆಯ ಮನೆ. ಏನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ. ಮಲಗುವ ಕೋಣೆ ಚಿಕ್ಕದು ಮತ್ತು ಕರೀ ಕತ್ತಲು. ಇದರ ಮಾಡಿ...